Organizacja ta, posiadająca znaczne wpływy polityczne, wystąpiła z ostrą krytyką zaproszenia do Indii przez indyjskiego premiera w 1986 papieża Jana Pawła II, podczas pielgrzymki organizowała zaś liczne antypapieskie manifestacje.
Wiele elementów chrześcijańskich przeniknęło do tzw. neohinduizmu (tzn. hinduizmu rozwijającego się na Zachodzie lub odnowionego pod wpływem różnorakich doktryn współczesnych i pozaindyjskich). Zmarły w 1833 Ram Mohan Roy uważał Jezusa za jednego z wielkich pośredników do wolności i szczęścia całej ludzkości. zm. w 1884 Keshab Chandra Sen nauczał, że Jezus wcielił się w ciało ludzkie by nauczać wszystkich ludzi o istniejącej w nich boskości. Dla Swamiego Wiwekanady Jezus był boskim objawieniem i inkarnacją Absolutu, co właściwe jest jednak w analogiczny sposób także innym ludziom. Mahatma Gandhi uważał, że tak samo jak słowa Kryszna i Rama, słowo Chrystus wyraża obecność Boga wśród ludzi. Radhakrishnan twierdził, że Chrystus przygotowywał dla ludzkości drogę do odkrycia tego, co w niej boskie. Wielu neohinduistów porównuje nauczanie Chrystusa z nauczaniem Buddy, którym także się inspirują.