Po połączeniu pod Wasilkowem z armią litewską hetmana polnego Janusza Radziwiłła, w sierpniu i wrześniu 1651 roku prowadził dalsze działania przeciw Kozakom i Tatarom.
Podczas bitwy pod Białą Cerkwią po sukcesie odniesionym przez litewskie wojska Janusza Radziwiłła, Mikołaj Potocki odmówił włączenia do boju dodatkowych chorągwi, przez co została utracona szansa na całkowite rozbicie sił ChmielnickiegoW cieniu Beresteczka: działania militarne armii litewskiej przeciwko Kozakom w 1651 roku.. Spowodowało to, że bitwa została nierozstrzygnięta i zawarto 18 września 1651 niesatysfakcjonującą żadnej strony ugodę białocerkiewską.
Zmarł 20 listopada 1651 w Chmielniku. 15 kwietnia 1652Czołowski, s. 89. został uroczyście pochowany w kościele Dominikanów w JezupoluMajewski, s. 109., który służył jako grób rodzinny ojca Jakuba Potockiego i jego potomków.
Jego synami byli Piotr, Stefan i Mikołaj z małżeństwa z Zofią z Firlejów oraz Jakub i Dominik z małżeństwa z Elżbietą z Kazanowskich.
Jego posiadłość to: Potok Złoty (część), Zahajpol, Jezupol, Tyśmienica, Bohorodczany, „klucz Brajłowski” z Potokiem i Stanisławczykiem na Podolu. W 1630 r. ufundował kościół i klasztor dominikanów w Tyśmienicy. Nie zostawił testamentuCzołowski, s.