thumb|left|Głowa dikreozaura Pomiędzy kością czołową a ciemieniową oraz pomiędzy kośćmi ciemieniową i nadoczodołową znajdują się ciemiączka, których wymiary pozostają w proporcji 3:2. Tego drugiego nie spotyka się poza dikreozaurem i amargazaurem, od którego afrykański gad różnił się niełączącymi się ze sobą guzami kości podstawnopotylicznej. Oba rodzaje cechują się bardzo długim, skierowanym w przód i nieznacznie brzusznie wyrostkiem skrzydłowatym. Kość nadoczodołowa jest wąska, ułożona pionowo. W tylnogórnej części czaszki występuje zwykłe sklepienie, inaczej niż u innych zauropodomorfów. Na potylicy widnieje grzebień.
Kręgi szyjne tego zwierzęcia, występujące u Dicraeosauridae w liczbie nie większej od 12, wykazywały liczne uchyłki, bardziej rozwinięte w tylnej części szyi. Kilka z nich miało nawet znaczną głębokość i otaczało pośrodkową część trzonu kręgu, na której się on wspierał. Ich układ przypomina spotykany u brachiozaura. Nie znaleziono jednak wewnętrznych komór powietrznych (nie ma ich także w innych kościach dikreozaurów). W rezultacie masa szyi zwierzęcia malała o 6% (u porównywanego rodzaju dzięki wewnętrznym komorom o ¼). Wysunięto przypuszczenie, że tworzyły one worki powietrzne – struktury występujące również u ptaków.