W tym samym czasie Akbuta biy, władca Chodżentu z plemienia Juz przypuścił atak w celu przejęcia władzy nad Kokandem – w rezultacie przegrał i utracił swoją domenę na rzecz Abdurahima, przy tym tracąc życie. Kolejną zdobyczą był Andiżan. Okres władzy Abdurahima zakończył się chorobą psychiczną i w rezultacie udanym zamachem na jego życie w 1733 roku, zorganizowanym przez jego nadwornych urzędników, którzy chcieli zabić niewydolnego mentalnie władcę. Następnym władcą z inicjatywy spiskowców został Abdulkarim biy, brat Abdurahima, mimo że spadkobiercą powinien zostać syn Abdurahima – Irdana-bej.
W 1746 roku Chiny podporządkowały sobie Kaszgar, pokonując kontrolujących ten region Dżungarów, którzy zostali w ten sposób wypchnięci na wschód i rozpoczęli inwazję na Kokand. Abdulkarim biy wysłał specjalne oddziały pod dowództwem Kipczak-bacziego, by zatrzymać postępy Dżungarów, jednak dowódca zginął w walce a armia rozpierzchła się. Zwycięska okazała się ofensywa chana Ura-Tiube, który wysłał swoją armię do pomocy jak tylko dowiedział się o inwazji – po krwawej bitwie kałmuccy najeźdźcy musieli uznać wyższość przeciwnika i wycofać się z Kotliny Fergańskiej.