Paweł jest różnie oceniany przez historyków. Z jednej strony widział on potrzebę reformy Kościoła i podjął nawet kroki w tym kierunku. Z drugiej jednak strony, zachowywał się jak typowy papież renesansowy (nepotyzm), nadając swoim krewnym wysokie stanowiska. Niewątpliwie jednak zwołanie soboru jest korzystnie odbierane przez badaczy papiestwa. Wbrew powszechnym opiniom Farnese nie jest pierwszym papieżem reformy katolickiej.
Życie prywatne Siostrą papieża była Giulia Farnese. Była metresą Aleksandra VI i urodziła mu córkę, Laurę Orsini. Paweł, w czasach, gdy był jeszcze kardynałem, utrzymywał związek z kochanką, prawdopodobnie arystokratką o nazwisku Ruffina. Z tego związku urodziło się czworo dzieci – Pier Luigi, Paolo, Ranuccio i Costanza. Dwóch swoich wnuków – Alessandra Farnese i Ranuccia Farnese – kreował kardynałami, gdy byli w wieku 14–16 lat.
Nominacje kardynalskie
W czasie pontyfikatu, Paweł III kreował 71 kardynałów, na dwunastu konsystorzach.