Schlaikjerem opisali nowy gatunek ceratopsa, którego zaliczyli do rodzaju Leptoceratops. Stworzyli dlań epitet gatunkowy cerorhynchus. Pojawienie się wcześniej propozycji rodziny leptoceratopsów nie oznaczało jej automatycznego wejścia do użycia. Autorzy umieścili gatunek w rodzinie protoceratopsów.
thumb|left|Szczątki zwierzęcia spoczywające w Royal Tyrrell Museum of Palaeontology w Kanadzie. Tak więc gatunek opisali w 1942 Brown i Schlaikjer, nadając mu nazwę Leptoceratops cerorhynchus, opierając się na badaniach wspomnianego znaleziska z kampańskiej formacji St. Mary River oznaczonego jako AMNH 5464 i uznanego za holotyp. Obejmuje on m.in. następujące kości: obie łuskowe, część kości zaoczodołowej prawej, fragmenty obu kości nosowych i czołowych, kość przedszczękową prawą, część kości zębowej lewej, złączone kości jarzmowe i nadjarzmowe, prawe os quadratoiugale, a poza czaszką głównie kręgosłup z żebrami i szewronami bez tylnych kręgów ogonowych. Brakujące kości czaszki zrekonstruowano dzięki należącym do Leptoceratops gracilis, choć wedle niektórych specjalistów słuszniej byłoby wzorować się na protoceratopsie lub rodzinie ceratopsów. Jednakże w 1951 Sternberg spostrzegł różnice pomiędzy czaszkami L. gracilis i "Leptoceratops" cerorhynchus.