Jednak w czasie powrotnej podróży okrętem zmuszony był podczas sztormu pozbyć się ich, gdy wskutek przesądu wyrzucono je do morzaJadwiga Lipińska: W cieniu piramid. Wrocław: Ossolineum, 2003, s. 26-27.. Natomiast król Karol II pierwszą w Anglii zachowaną w całości mumię (obecnie eksponat londyńskiego British Museum) uczynił darem dla swej kochanki Nell Gwyn.
Odkrycia uczonych francuskich i moda egiptomanii, jaka wywołała kolejny rabunek starożytności egipskich w XIX wieku, stworzyła w Europie nowe zapotrzebowanie na mumie. Tym razem łączyło się ono ze swoistą rozrywką publiczną, jaką było widowiskowe rozwijanie zmumifikowanych zwłok, gromadzące gapiów za odpowiednią opłatą. Przypuszczalnie zapoczątkował ją w 1821 przedsiębiorczy Giovanni Belzoni pokazem rozwijania mumii ludzkiej oraz zwierzęcej (małpy) w londyńskim Piccadilly Hall. W Londynie na większą skalę rozwinął ten proceder lekarz Thomas Pettigrew, który skupując mumie, osiągnął znaczne dochody z urządzania płatnych pokazów tego rodzaju. Prowadził też jednak badania zmumifikowanych ciał, czego rezultatem była wydana w 1834 książka History of Egyptian Mummies.