Kazimierz Stanisław Jabłczyński (ur. 25 marca 1869 w Warszawie, zm. 12 października 1944 w Milanówku) – polski fizykochemik.
Życiorys Rodzina Jabłczyńskich pochodziła ze wsi Nowosiółki w guberni mińskiej, gdzie posiadała niewielki majątek ziemski. W 1863 Michał Jabłczyński (zm. 1883) i Emilia Zofia Laube, zawarli związek małżeński w warszawskim kościele Św. Krzyża. Ojciec posiadał fabrykę wyrobów gipsowych, mieszczącej się w Warszawie przy ul. Długiej.
Kazimierz ukończył szkołę średnią w Warszawie, ale nie przystępował tu do matury, lecz wyjechał do Szwajcarii i po zdaniu egzaminu państwowego zapisał się na Wydział Chemiczny Politechniki w Zurychu. W latach 1889–1892 studiował na Politechnice w Zurychu. Uzyskiwał znakomite wyniki, najniższą oceną, jaką w tym czasie otrzymał, było +4 a z kilku przedmiotów miał nawet 6. Od 1901 wraz z Bronisławem Znatowiczem redagował "Chemika Polskiego" W 1905 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, jedynego ugrupowania, o którym wiedział, że ma w swym programie walkę o suwerenność Polski. Włączył się w działalność konspiracyjną. Szybko niestety zapłacił za to dwoma miesiącami więzienia. Wyszedł na wolność 1 kwietnia 1906. W grudniu 1906 ostrzeżony przed groźbą ponownego aresztowania, wyjechał za granicę do Heidelbergu gdzie na uniwersytecie podjął dalsze studia.