Najcenniejszym elementem wyposażenia jest barokowy ołtarz główny z początku XVIII wieku. Ma on dwukondygnacyjną architektoniczną strukturę z kolumnami oraz rozbudowanym zwieńczeniem. Między kolumnami dolnej kondygnacji ustawione są rzeźby św. Piotra i św. Pawła pochodzące z drugiej połowy XIX wieku. W górnej kondygnacji znajdują się starsze, wykonane około 1700 roku figury św. Andrzeja oraz świętego identyfikowanego w literaturze jako św. Kosma lub św. Jan Damasceński, natomiast w szczycie umieszczono dwie rzeźbione personifikacje.
W polu głównym ołtarza głównego znajduje się obraz Przemienienia Pańskiego, natomiast w jego zwieńczeniu obraz św. Mikołaja Biskupa z około połowy XIX wieku.
W kaplicy znajduje się ołtarz boczny z końca XIX wieku. Umieszczony w nim obraz Matki Boskiej Różańcowej ze św. Dominikiem został namalowany w 1890 roku przez Antoniego Murzynowskiego i jest sygnowany przez artystę.
Do najcenniejszych elementów wyposażenia należy rokokowa ambona, wykonana przed 1781 rokiem. Jej korpus zdobią płaskorzeźbione przedstawienia czterech Ewangelistów. W zwieńczeniu ponad baldachimem umieszczono półpostać niezidentyfikowanego biskupa, przypuszczalnie św. Mikołaja.