Zjawiły się również nowe koncepcje architektoniczne oraz budowle stanowiące niezwykle specyficzną syntezę wzorów basztowych cerkwi ukraińskich i tradycyjnej architektury moskiewskiej. Budynki charakteryzowały się nierzadko zwartą, spiętrzoną bryłą o symetrycznie rozwiązanych elewacjach. Znacznie chętniej stosowano rozwiązania oparte na układach centralnych i centralno-podłużnych. Do kwadratowego planu dodawano cztery lub dwie półkoliste absydy zwieńczone bogatymi attykami. Wypiętrzona centralna kopuła zaczyna upodabniać się do latarni. Do czołowych architektów baroku naryszkińskiego należeli: Jakow Buchwostow, Iwan Zarudny, Piotr Potapow, Osip Starcew i Michaił Czogłokow.
Przykłady architektury sakralnej Moskwa i jej okolice: Zabudowa Monasteru Nowodziewiczego w Moskwie z lat 1682–1688, m.in. Cerkiew nadbramna Przemienienia, zbudowana w latach 1687–1689 Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej, zbudowana w latach 1685–1687 Monastyr Doński Nowy Sobór, zbudowany w latach 1684–1693 Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego w Moskwie (1687, arch. Siergiej Turczaninow) Cerkiew Ikony Matki Bożej „Znak” w Moskwie (1689–1691) Cerkiew Opieki Matki Bożej (ros. Церковь Покрова Пресвятой Богородицы) w Filiach pod Moskwą (1693–1696) Cerkiew Obrazu Chrystusa Nie Ludzką Ręką Uczynionego (ros.