Jednymi z ostatnich zdjęć Beato zrobionych w Chinach były portrety hrabiego Elgina przybywającego do Pekinu, aby podpisać Konwencję Pekińską i księcia Gong, który podpisywał w imieniu cesarza Xianfenga.
Beato wrócił do Anglii w listopadzie 1861 i podczas zimy tego samego roku sprzedał czterysta zdjęć Chin i Indii Henry’emu Heringowi, londyńskiemu portreciście. Hering powielił je i zaczął sprzedawać. Kiedy pierwszy raz weszły na rynek, jedno zdjęcie kosztowało 7 szylingów, kompletna seria indyjska kosztowała 54,08 funta, a chińska 37,08 funtów. W tych czasach średni dochód na osobę w Anglii i Walii wynosił 32 funty rocznie.
Japonia thumb|Samuraje z klanu Satsuma podczas wojny boshin (1868–1869)
W 1863 Beato przeniósł się do Jokohamy, Japonia, przyłączając się do Charlesa Wirgmana, który żył tam od 1861. Stworzyli oni spółkę nazwaną „Beato & Wirgman, Artists and Photographers” działającą w latach 1864–1867. Wirgman znowu produkował ilustracje inspirowane zdjęciami Beato, podczas gdy Beato fotografował niektóre szkice i inne prace Wirgmana. Japońskie fotografie Beato to głównie portrety, zdjęcia rodzajowe, krajobrazy, miasta, seria fotografii dokumentujących scenerię i otoczenie drogi Tōkaidō i seria ukazująca ukiyo-e Andou Hiroshige’a i Katsushiki Hokusai.