Fayan Wenyi (chiń. 法眼文益, pinyin Fǎyǎn Wényì; kor. 법안문익 Pŏban Munik; jap. Hōgen Buneki; wiet. Pháp Nhãn Văn Ích; ur. 885, zm. 958) – chiński mistrz chan, założyciel szkoły fayan, znany także jako Qingliang Wenyi (清凉文益).

Życiorys Urodził się w rodzinie Lu z Yuhang w pobliżu Hangzhou. Do klasztoru wstąpił w wieku 7 lat i praktykował u mistrza chan Quanweia z klasztoru Zhitong w Xindingu. Następnie studiował klasykę konfucjańską. W wieku 20 lat został pełnym, wyświęconym mnichem w klasztorze Kaiyuan w Yuezhou (obecnie Shaoxing w prowincji Zhejiang. Był bardzo inteligentnym i dociekliwym uczniem. Bardzo często udawał się do portu Mingzhou na górę Mao (w tej samej prowincji) i tam studiował u mistrza winai Xijiao w słynnym klasztorze Yuwang (Aśoki) w Ningbo. Oprócz tego pilnie studiował klasykę konfucjańską i bywał częstym gościem na spotkaniach literackich tych kręgów. Przez konfucjanistów uważany był za równego dwóm najwybitniejszym uczniom samego Konfucjusza Ziyou i Zixia. Poza praktykowaniem chanu jako dziecko, nie miał wówczas z nim nic do czynienia.