Wreszcie postanowił udać się całkiem na południe do Fuzhou pod wpływem mistycznego impulsu. Odwiedził tam mistrza chan Changqinga Huilenga, ale ponieważ jego umysł nie otworzył się jeszcze, powędrował z grupą przyjaciółTrzema jego przyjaciółmi byli późniejsi wiodący mistrzowie chan tego regionu: Qingqi Hongjin, Xiufu Wukong i Longji Shaoxiu. dalej. Podczas przechodzenia wokół jeziora Banyang zaskoczyła ich taka śnieżyca, że Fayan postanowił schronić się w klasztorze Dizang w Fuzhou, prowadzonym przez mistrza chan Luohana Guichena. Mistrz siedział przy palenisku i spytał Fayana Gdzie idziesz? Fayan odparł Pielgrzymuję (skt. angya) prosto przed siebie. Mistrz spytał Dlaczego pielgrzymujesz?. Fayan powiedział Nie wiem. Mistrz na to Nie wiem jest bardzo intymne. Po tych słowach Fayan osiągnął oświecenie. Usiedli przy ognisku i rozmawiali o Zhaolun Sengzhao. Przy zdaniu Niebo i ja jesteśmy tymi samymi korzeniami Luohan (Dizang) spytał Czy góry i rzeki, i ta wielka ziemia, różnią się ode mnie, czy są tym samym?