Bitwa ta według historiografii niemieckiej miała tylko lokalny charakter a w rzeczywistości była częścią wielkiej kampanii odzyskiwania ziem polskich prowadzonej przez pierwszego po rozpadzie dzielnicowym Polski króla Polski Przemysła II. 1298 – niemieccy koszalinianie po śmierci króla Polski Przemysła II w Rogoźnie, jak podaje Wendland: "ponownie zajęli opactwo Bukowo, Bobolice i inne miejscowości, które zajęte były przez Polaków, przepędzając tym samym wroga ogniem i mieczem.". Wobec braku monarchy Polski ziemie te wpadły zatem ponownie w ręce Niemców.
XIV w. 1300–1333 – powstał kościół parafialny Mariacki (obecna katedra), pod patronatem koszalińskiego klasztoru cysterek, zbudowany ze składek mieszczan, mniszek i darowizn pielgrzymów. 1302–1303 – Koszalin był często najeżdżany przez oddziały zbrojne z ziemi sławieńskiej (Święcowie) oraz Czecha Fryczka, namiestnika króla Polski Wacława II. Koszalin odniósł spore straty. 1308 – rada miejska zakupiła od rodu Święców gród strażniczy w Gorzebądziu. 1308 – wybudowano pierwszy ratusz miejski. Budynek był w stylu gotyckim i znajdował się na środku rynku. 1313 – od tego roku Góra Chełmska (Gollen) należy do Miasta.