2 października 1797 w Escorial ożenił się z Marią Teresą de Borbón y Vallabriga, kuzynką Karola IV, córką z morganatycznego małżeństwa jego wuja wygnanego z dworu – Ludwika Antoniego. Z Marią Teresą doczekał się jednego dziecka – córki: Carloty Luisy Manueli de Godoy y Borbón (ur. 7 października 1800, zm. 13 maja 1886), 2. księżnej Sueca, 2. markizy Boadilla del Monte, 2. hrabiny Evoramonte.
W 1801 odzyskał dawne stanowisko i próbował sprzymierzyć się z Napoleonem Bonaparte przeciw Portugalii. Między majem a lipcem 1801 roku na granicy hiszpańsko-portugalskiej miał miejsce wojskowy epizod nazywany wojną pomarańczy. Była to kampania zorganizowana przez Godoya dla wsparcia wojsk francuskich, które najechały Portugalię, próbując tym samym zerwać jej tradycyjny sojusz z Wielką Brytanią i uniemożliwić Anglikom korzystanie z jej portów. Epizod zakończył się pokojem w Badajoz w czerwcu tego roku, piętnaście dni po rozpoczęciu inwazji. Konflikt zawdzięcza swoją nazwę bukietowi z gałęzi pomarańczy, który Godoy wysłał królowej Marii Ludwice, kiedy zajął miasto Olivenza. To wydarzenie upamiętnia portret autorstwa Francisca Goi pt. Manuel Godoy jako książę Pokoju. W 1808 w wyniku zamieszek w Aranjuez został ponownie pozbawiony urzędu i udał się na wygnanie do Francji.