assurance game/stag hunt) – problem koordynacji.
Krytyka teorii Od momentu sformalizowania teorii racjonalnego wyboru w środowisku naukowym pojawiło się wiele głosów krytycznych wobec niej; dominującymi podstawami krytyki są założenie nadmiernej racjonalności aktorów, ignorowanie ograniczeń poznawczych i informacyjnych, pomijanie czynników społecznych, kulturowych oraz emocjonalnych w decyzjach, a także trudności empiryczne w weryfikacji.
Jedną z głównych krytyk TRW jest koncepcja ograniczonej racjonalności (z ang. bounded rationality), wprowadzona przez Herberta A. Simona w 1955 roku. Simon argumentował, że aktorzy nie osiągają optymalnych rozwiązań ze względu na niedoskonałą informację i koszty obliczeniowe, wybierając zamiast tego opcje dostatecznie zadowalającą. Ta krytyka zainspirowała ekonomię behawioralną, kwestionującą aksjomat pełnej racjonalności.
Wyniki badań eksperymentalnych z zakresu psychologii behawioralnej często podważają słuszność Teorii Racjonalnego Wyboru. Ważna teorią, która powstała w wyniku tych rozbieżności, jest teorią perspektywy.