Na tym poziomie zasadnicza, prawdziwa natura i jej zewnętrzne wyrażenie trwają wiecznie, a działanie i zasada nie są już więcej dualizmem.
Jednym z elementów nauczania było Sześć atrybutów istnienia, czyli zestaw trzech dualistycznych par: całość i zróżnicowanie tożsamość (podobieństwo) i różnice stawanie się i zanikanie Obrazowane one były kołem, które reprezentowało aspekty rzeczywistości, które nie są ani identyczne, ani różne. Sam mistrz Fayan tak to wyjaśniał: Znaczenie tych sześciu atrybutów huayan leży w tym, że wewnątrz tożsamości już istnieje zróżnicowanie. Bowiem zróżnicowanie [tylko po to] aby być różnym od tożsamości w żaden sposób nie mogło być intencją wszystkich buddów. Tą intencją wszystkich buddów jest zarówno całość jak i zróżnicowanie. Jak może istnieć zarówno tożsamość i różnica? Kiedy męskie ciało wchodzi w samādhi, ciało kobiece nieróżni się od niego. Wtedy warunki niezróżnicowania zostają przekroczone. Kiedy 10,000 rzeczy jest całkowicie jasnych, wtedy nie ma ani rzeczywistości (chin. li – zasada, noumen), ani zjawisk (chin. shi – materia, zjawiska, fenomen)Zen Buddhism: A History. India and China. Heinrich Dumoulin. Str.