thumb|Dyfuzja molekularna z perspektywy mikroskopowej i makroskopowej. Początkowo cząsteczki substancji rozpuszczonej znajdują się po lewej stronie przegrody (fioletowa linia), a po prawej stronie nie ma ich w ogóle. Po usunięciu przegrody substancja ulega dyfuzji, wypełniając cały pojemnik. Góra: pojedyncza cząsteczka porusza się w sposób całkowicie losowy. Środek: przy większej liczbie cząsteczek widoczny jest wyraźny trend polegający na coraz bardziej równomiernym wypełnianiu pojemnika. Dół: przy ogromnej liczbie cząsteczek losowość staje się niezauważalna – substancja rozpuszczona przemieszcza się w sposób płynny i uporządkowany z obszarów o wysokim stężeniu do obszarów o niskim stężeniu. Ten płynny przepływ opisują prawa Ficka.
Prawa Ficka – dwa prawa dotyczące zjawiska dyfuzji, których sformułowanie przypisuje się niemieckiemu fizjologowi Adolfowi Fickowi (1829–1901). Są one współcześnie stosowane w modelowaniu procesów dyfuzji w tkankach, neuronach, biopolimerach, farmakologii, w domieszkowaniu półprzewodników i wielu innych. Niekiedy trzeba uwzględniać dodatkowe zjawiska, np. przy modelowaniu polimerów trzeba uwzględniać zeszklenie.