W 1965 r. skansen, po wojnie bez określonej nazwy, otrzymał miano Kurpiowskiego Parku Etnograficznego w Nowogrodzie, części Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży. Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku sprowadzono m.in. spichlerz z Cięćka, kuźnię z Zalasa, chałupę i olejarnię z Witowego Mostu, powstała kopia spichlerza z Kadzidła. W połowie lat 70. XX wieku skansen nazwano Parkiem Etnograficznym Północno-Wschodniego Mazowsza im. Adama Chętnika. W 1983 r. przemianowano go na Skansen Kurpiowski im. Adama Chętnika. W latach 80. i 90. XX wieku postawiono kolejne obiekty, m.in. stodołę z Dobrego Lasu i oborę z Wyku oraz rekonstrukcję karczmy z Dylewa z końca XIX wieku.
Współcześnie Na terenie skansenu znajduje się 25 dużych obiektów architektury drewnianej i kilkadziesiąt obiektów tzw. małej architektury (bramy, studnie, kapliczki itd.). Skansen stanowi park etnograficzny, który nie odtwarza układu przestrzennego wsi, a prezentuje tradycyjne budownictwo drewniane Kurpiów Puszczy Zielonej.
Teren skansenu wpisany jest częściowo do rejestru zabytków (nr A-416/14/A z 23.11.1963 i A-536 z 21 sierpnia 1995).
W 2017 r.