W 1956 r. na Pulwach koło Łomży zorganizowano wystawę rolniczą, na której miejskie muzeum zaprezentowało ekspozycję o tradycyjnym rolnictwie na Kurpiach Zielonych oraz o wyposażeniu chałupy kurpiowskiej. W dwa lata później wystawa pod nazwą „Dawna Zagroda Kurpiowska” przeniesiona do Nowogrodu zapoczątkowała odbudowę zniszczonego w czasie wojny skansenu. W 1958 r. zagrodę udostępniono zwiedzającym. Skansen stał się działem Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży.
Po przejściu na emeryturę Adam Chętnik społecznie kierował odbudową skansenu. Odbudowę sfinansowały: Ministerstwo Kultury i Sztuki, Społeczny Fundusz Odbudowy Kraju i Stolicy oraz Rady Narodowe: Powiatowa w Łomży i Wojewódzka w Białymstoku. Teren muzeum powiększono, włączając tzw. Wzgórze Ziemowita. Gromadzono nowe obiekty. Pojawiły się nowe obiekty, m.in. wiatrak typu paltrak z Plewek, spichlerze z Dylewa Starego i Piątkowizny, chałupy z Gawrych i Kadzidła. W miejscu wystawy „Dawna Zagroda Kurpiowska” stanęła chałupa z Myszyńca Starego, stodoła z Wejda i kierat ze Zdrębiska. Z Dobregolasu przeniesiono młyn wodny, z Brzózek dworek. W 1963 w najstarszej części muzeum uroczyście otwarto wystawę bartniczo-pszczelarską.