Praskie Kołe Lingwistycznie wyróżnia się na tle pozostałych szkół strukturalistycznych tym, że zajmowało się nie tylko strukturą języka, lecz także jego funkcjami społecznymi. Szkoła ta skoncentrowała się zatem na języku standardowym (literackim) jako istotnym bycie społecznym. Stanowiło to odpowiedź na teorie młodogramatyków, którzy wychodzili z założenia, że język standardowy jest mniej wartościowym przedmiotem badań niż naturalne gwary. Teoria kultywacji języka wypracowana przez Praskie Koło Lingwistyczne wywarła wpływ na charakter praktyki językoznawczej w krajach byłego bloku wschodniego.
Zobacz też strukturalizm w badaniach literackich
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Metodologie badań literackich Kategoria:Historia językoznawstwa Kategoria:Szkoły językoznawcze