Nauki i poglądy Pod koniec XVI wieku rozumiano praktykę chan jako medytację, a zwłaszcza medytację „krytycznych fraz” (chiń. huatou), która propagowana była w XII wieku przez mistrza chan Dahui Zonggao (1089–1163). Według Hanshana, pierwszym mistrzem, który propagował tak rozumianą medytację chan w XVI wieku, był mistrz Yungu Fahui (1500–1579). W 1549 przeprowadził siedmiodniowe odosobnienie medytacyjne w klasztorze Tianjie, w którym wziął udział Hanshan. Yungu nauczał swoich uczniów użycia „krytycznych fraz” Koanu, jako medytacyjnej techniki. Propagował także wykorzystywanie „krytycznej frazy” „recytowania imienia Buddy”. Zachęcał uczniów do podnoszenia pytania „kto recytuje imię Buddy?”. Yungu podkreślał rolę wątpienia, w sposób podobny jak czynił to Dahui Zonggao. Yungu najbardziej ze wszystkich mistrzów ukształtował Hanshana. Zainspirowany przez niego udał się na górę Wutai, gdzie praktykował medytację w ascetycznych warunkach. Doświadczenie Hanshana było dość typowe dla ówczesnych zdeterminowanych mnichów. Przebywali w odległych rejonach, angażowali się głęboko w medytację łącznie z dewocjonalnym i ascetycznymi praktykami. Innymi formami medytacyjnych praktyk były „samotne ograniczenia” (chiń. biguan) oraz małe medytacyjne cele (chiń. chanku), które rozsiane były np. na górze WutaiJiang Wu. Enlightenment in Dispute. s.