W Izraelu rozwinęła się dzięki Gizie Frankel (w niektórych źródłach nazwisko podawane jest jako: Frenkel). G. Frankel była etnografką na Uniwersytecie we Lwowie, zajmowała się zbieraniem i opracowywaniem wycinanek. Po wojnie wyjechała do Izraela, zabierając ze sobą wzory żydowskich wycinanek z terenów południowej Polski. Pracując na uniwersytecie w Hajfie, wskrzesiła na nowo tę tradycyjną sztukę żydowską. Obecnie w Izraelu działa 10 wycinankarzy zajmujących się profesjonalnie wycinaniem. Izraelska wycinanka współczesna jest kontynuacją wzornictwa rozpropagowanego przez Gizę Frankel (w latach 80. wydała album z ponad 100 wzorami wraz z opisami po hebrajsku), ale pełni obecnie funkcję dekoracyjną.
Wycinanka amerykańska ma świecki charakter. Głównie rozpowszechniana jest wśród dzieci, jej celem jest podtrzymywanie tożsamości narodowej.
Trzecim ważnym ośrodkiem staje się Kraków, gdzie od kilkunastu lat podczas Festiwalu Kultury Żydowskiej prowadzone są warsztaty wycinanki żydowskiej, które wykształciły kilku artystów zajmujących się tą sztuką. Do najbardziej znanych należą Anna Małecka-Beiersdorf, która wskrzesiła tę sztukę w Polsce, Marta Gołąb oraz Monika Krajewska.