styka) z początkowym odcinkiem podniebienia twardego.
Przykłady w języku abchaskim: амш [], „dzień” w języku mandaryńskim: 石 shí [] „kamień” w języku norweskim: forsamling [] „spotkanie” w języku szwedzkim: torsdag [], [] „czwartek” w języku paszto: ښار [] „miasto” w języku polskim: szyba []
Najnowsze badania artykulograficzne i akustyczne wykazują, że spółgłoska ta jest w języku polskim jest retrofleksyjna [].
Wcześniej uważano, że retrofleksja, rozumiana jako silne zagięcie czubka języka ku tyłowi, jest zjawiskiem marginalnym wśród języków naturalnych. Na przykład, badania przeprowadzone przez HamannHamann, Silke. 2004. „Retroflex fricatives in Slavic Languages.” Journal of the International Phonetic Association 34,1: 53–67. http://www.fon.hum.uva.nl/silke/articles/Hamann_2004.pdf [dostęp 16 sierpnia 2014]. wykazały, że w języku tamilskim głoska /ɖ/ faktycznie prezentuje takie zagięcie, podczas gdy w języku hindi głoska // oraz głoska /ʂ/ w języku tamilskim, nie wykazują widocznego retrofleksyjnego zagięcia.