dla rejonów: Warszawskiego Zespołu Miejskiego, Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, Trójmiasta, Krakowa i Łodzi. Arkusze mapy 1:5000 opracowywały wyłącznie służby podległe GUGiK. Część arkuszy opracowano jeszcze w układzie „Borowa Góra”, wprowadzając siatkę kilometrową w odwzorowaniu Gaussa-Krügera, pozostałą większość w układzie „1942”. W drugiej połowie lat 60. i na początku lat 70. przeprowadzono pierwszą i jedyną aktualizację arkuszy mapy 1:5000, które dzisiaj stanowią wyłącznie materiał archiwalny. Prace nad mapą 1:10 000 rozpoczęto w 1957 od uprzemysłowionych rejonów doliny Wisły, Narwi i Warty. Dużą pomocą w pracy topografów i kartografów był wydany w 1961 „Atlas kartowania form terenu Polski”, opracowany przez zespół pracowników Instytutu Geodezji i Kartografii oraz Katedry Kartografii Politechniki Warszawskiej pod kierownictwem profesora PW Felicjana Piątkowskiego. Od 1970 prace nad mapą zaczęły przebiegać dwutorowo. GUGiK rozpoczął opracowanie kolejnych arkuszy mapy we wprowadzonym w 1968 dla cywilnych służb geodezyjno-kartograficznych układzie współrzędnych „1965”, a Służba Topograficzna WP do 1973 kontynuowała opracowanie arkuszy mapy w układzie „1942”. Doprowadziło to do konieczności wykonywania podwójnej redakcji mapy, oddzielnie dla wersji cywilnej i wojskowej.