Dywizja po tym zakończyła udział w wojnie polsko-ukraińskiej i została przerzucona 31 lipca do Brodów na Front Wołyński. W toku reorganizacji utworzono w 4 DP dwie brygady piechoty, z czego gen. Krajowski objął dowództwo VII Brygady Piechoty
Został zweryfikowany w stopniu generała dywizji ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 16. lokatą. W 1921 objął dowództwo Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu nad Bugiem. Z dn. 1 listopada 1922 został zwolniony ze stanowiska dowódcy DOK IX, a z dn. 1 stycznia 1923 – przeniesiony w stan spoczynkuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 43 z 11.11.1922 r.. Po zakończeniu służby pozostał w Brześciu. Tam zmarł 22 listopada 1932. Został pochowany w Terespolu.
3 marca 1894 poślubił w Sanoku Polkę Teodozję Janeczek. Jego jedynym dzieckiem był urodzony 15 kwietnia 1896 roku Wielisław Krajowski.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari (30 czerwca 1921) Krzyż Walecznych czterokrotnie Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej – III Republika Francuska (1921)
Upamiętnienie 29 sierpnia 1920 Rada Miasta Mławy nadała Franciszkowi Krajowskiemu honorowe obywatelstwo„Gazeta Lwowska” Nr 204 z 7 września 1920 roku, s. 3.. Jego imieniem nazwano zdobyty w 1920 roku pociąg pancerny Generał Krajowski.