thumb|Zdobyczny słowacki czołg LT wz. 35 w rękach Węgrów 25 marca do Michaloviec przybyły oddziały 41. pułku piechoty i jedna bateria 202. pułku artylerii górskiej. Major Kubícek zaplanował atak na południe tego dnia, ale do tego czasu weszło w życie zawieszenie broni. 26 marca do Michaloviec przybyły pozostałe oddziały 202. pułku artylerii górskiej oraz oddziały 7. i 17. pułku piechoty. W Michalovcach znalazło się w ten sposób 15 tysięcy słowackich żołnierzy. Oddziały węgierskie były jednak liczniejsze, lepiej zorganizowane, dobrze okopane i dysponowały artylerią przeciwpancerną, która niweczyła jedyną przewagę Słowaków – czołgi.
W wojnie węgiersko-słowackiej dość istotną rolę odegrało lotnictwo. Mimo braku personelu latającego słowackie samoloty wykonywały loty rozpoznawcze i bombowe. Z kolei lepiej wyposażone i wyszkolone węgierskie lotnictwo zwalczało słowackie samoloty. 25 marca węgierskie lotnictwo zbombardowało słowackie lotnisko w Spiskiej Nowej Wsi, zabijając 13 osób i raniąc 17. Nalot okazał się mało skuteczny, gdyż nie uniemożliwił użytkowania lotniska – jedynego we wschodniej Słowacji. W ramach odwetu planowano nocny nalot bombowy na Budapeszt, ale plany zostały zaniechane wobec zawieszenia broni.