Fechtig H., Interplanetary Dust, Berlin: Springer.. Parametr q ma wartość 2,0 ± 0,2 dla małych cząsteczek pyłu o rozmiarze r < 15 ± 0,3 μm i q = 5 ± 1 dla większych cząsteczek o rozmiarze r > 15 ± 0,3 μm. Rozkład większych ciał o średnicy wielu metrów jest obecnie nieznany. W tym modelu rozpraszanie światła jest zdominowane przez cząsteczki o rozmiarze r około 15 μm.
Taki rozkład wielkości cząsteczek pozwala oszacować głębokość optyczną pierścienia głównego, która wynosi 4,7×10−6 dla większych cząsteczek oraz 1,3×10−6 dla pyłu. Wartości te oznaczają, że całkowita powierzchnia przekroju wszystkich cząsteczek pierścienia wynosi około 5000 km². Dla porównania, całkowita powierzchnia przekroju księżyców Metis i Adrastea wynosi około 1500 km². Kształt cząsteczek pierścienia głównego jest najprawdopodobniej asferyczny. Szacuje się, że całkowita masa pyłu w pierścieniu wynosi 107–109 kg. Masa większych ciał (z wyjątkiem Metis i Adrastei) wynosi około 1011–1016 kg. Dla porównania masa Adrastei wynosi około 2×1015 kg, Amaltei około 2×1018 kg, a Księżyca około 7,4×1022 kg(en) Anderson, J. D.; Johnson, T. V.; Shubert, G.; et al. (2005). „Amalthea’s Density Is Less Than That of Water”. Science 308: 1291–1293..