Po wojnie W okresie II wojny światowej żydowska ludność z Szentes należała do grupy prowincjonalnej ludności żydowskiej Węgier, której członków w całości zgładzono w obozach śmierci lub pracy przymusowej. Uratowało się zaledwie kilka osób, które jeszcze przez pewien czas zachodziły do synagogi co sobotę, a wtedy widać było świecenie się kolorowych okien. Jednak od 1960 roku synagoga stała już przeważnie opustoszona i osierocona. Z upływem czasu stan budynku pogarszał się coraz bardziej, a potem zawalił się jego sufit i dach.
Synagoga w dalszym ciągu pozostawała własnością gminy żydowskiej, ale w wyniku ówczesnej ateistycznej polityki wyznaniowej państwa, na utrzymanie jej, oraz na konieczne remonty bieżące, nie było już w ogóle środków. Nie można było wykonać nawet najdrobniejszych remontów. W 1987 roku budynek zakupiło kierownictwo miasta Szentes. Rozebrano dach grożący zawaleniem oraz urządzania wewnętrzne, powodując tym samym nieodwracalne szkody w historycznie wartościowych dziełach sztuki, a ściany synagogi pozostawiono obnażone. Dopiero w 1992 roku budynek przykryto nowym dachem, ale decyzja o zagospodarowaniu budynku zapadła dopiero w 1996 roku.