Flora i fauna W podziemnych zbiornikach wodnych spotyka się: niewielkie słodkowodne skorupiaki. W jaskiniach w Luray żyją stawonogi: pająki, muchówki i małe pareczniki. Spotyka się szereg charakterystycznych dla jaskiń alg i mchów, w zależności od dostępu światła i wilgotności. U wlotu do jaskiń rosną paprotniki, które zostały posadzone przez człowieka i nie występowały tam pierwotnie.
Eksploracja thumb|250px|Jaskinie w Luray, ogromne stalaktyty Jaskinie w Luray zostały odkryte 13 sierpnia 1878 przez pięciu obywateli miasteczka, m.in. Andrew J. Campbella (miejscowy blacharz), jego trzynastoletniego bratanka Quinta oraz fotografa Bentona Stebbinsa. Uwagę mężczyzn przykuł odkryty fragment pokładu skalnego oraz zagłębienie z ciągiem zimnego powietrza, z niego się wydobywającym. Poszukując podziemnej groty, Andrew zaczął kopać i po czterech godzinach udało mu się otworzyć szczelinę, przez którą wsunął się Quint. Pierwszy kamienny filar, który przy świetle świeczki zobaczono, nazwano Kolumną Waszyngtona (ang. Washington Column), na cześć pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Po wejściu odnaleziono kości, tkwiące w osadzie krasowym. Z tego powodu komorę tę nazwano Gardzielą Szkieletu (ang. Skeleton's Gorge).