Inne ślady ludzkiej obecności, na które napotkano, to: węgiel drzewny, krzemień oraz ludzkie kości, tkwiące w stalaktytach. Szkielet, który znaleziono w jednej ze szczelin, należał do indiańskiej dziewczyny. Badając strukturę stalaktytów wyznaczono przypuszczalną datę śmierci dziewczyny – zwłoki leżały w jaskini przez około 500 lat. Ciało mogło zsunąć się do szybu wylotowego. Prawdziwa przyczyna spoczywania w jaskini zwłok nie jest jednak znana. Kości przechowywane są dzisiaj w National Museum of American History w amerykańskiej stolicy – Waszyngtonie.
thumb|250px|Jaskinie w Luray, formacja Sadzone jajka Teren, na którym znajdowało się wejście do jaskiń, kupił Sam Buracker z Luray. Z powodu długów, sąd zarządził aukcję jego posiadłości, która odbyła się 14 września 1878. Ziemię zakupili Andrew Campbell, William Campbell oraz Benton Stebbins. Odkrywcy nikomu nie powiedzieli o znalezieniu jaskiń, aż do momentu licytacji. Z powodu utajnienia odkrycia unieważniono aukcję. Teren sprzedano firmie The Luray Cave and Hotel Company, której głównym udziałowcem była Shenandoah Railroad Company (od 1881 Norfolk and Western Railroad Company). W lipcu 1890 teren odkupili David Kagery z Luray i George Marshall z Uniontown w Pensylwanii. W październiku tego samego roku kupiła go od nich Valley Land and Improvement Company.