Z powodu bankructwa w 1893 ziemia trafiła w ręce Luray Caverns Company, której właścicielem był J. Kemp Bartlett z Baltimore.
thumb|250px|Jaskinie w Luray, stalaktyty i stalagmity Problemy własnościowe, nagłośnione przez gazety, spowodowały wzrost zainteresowania systemem jaskiń w Luray. Profesor Jerome J. Collins, amerykański polarnik, przełożył termin swojej wyprawy na Biegun Północny, by wcześniej zobaczyć coraz sławniejsze jaskinie. Smithsonian Institution wysłała delegację składającą się z dziewięciu naukowców, by zbadali podziemia w Luray. Rok później Encyklopedia Britannica dedykowała odkryciom półtorastronicowy artykuł. Pierwszym profesjonalnym podróżnikiem, który napisał i spopularyzował jaskinie był korespondent The New York Timesa Alexander J. Brand Junior.
thumb|250px|Jaskinie w Luray, stalaktyty W 1901 zimne, jak przypuszczano, uzdrawiające powietrze z jaskiń, zaczęto tłoczyć do pokojów Limair Sanatorium, które na szczycie Cave Hill wybudował pułkownik T.C. Northcott, uprzedni prezydent Luray Caverns Corporation. Northcott reklamował swoje sanatorium jako pierwszy dom z klimatyzacją w Stanach Zjednoczonych. Nawet w najgorętszych letnich tygodniach w sanatorium utrzymywano temperaturę ok. 21 °C.