Najlepszym przykładem budowli sakralnej w typie lubelskim jest Kościół farny św. Jana Chrzciciela i św. Bartłomieja w Kazimierzu Dolnym, przebudowany w latach 1610-1613 przez architekta Jakuba Balina. Charakterystyczny szczyt fasady tego kościoła został powielony także w stojących nad Wisłą spichlerzach (Ulanowskich i Feuersteina).
Renesans lubelski reprezentują także inne budowle Lubelszczyzny: kościół św. Stanisława Biskupa i św. Małgorzaty w Janowcu, kościół pw. św. Ducha w Markuszowie, kościół szpitalny pw. św. Anny w Końskowoli oraz kościoły w Szczebrzeszynie (kościół św. Katarzyny), Uchaniach (kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny) i Turobinie (kościół pw. św. Dominika).
Lublin Pożary niszczące Lublin (m.in. w 1575 roku), a także ruch budowlany przełomu XVI i XVII wieku, w którym udział brali liczni muratorzy pochodzenia włoskiego, wpłynął na jednolity charakter zabudowy miasta.