Niech wiedzą -go rzędu będą informacje na temat wiedzy -tego rzędu u drugiej strony.
Problem bizantyjskich generałów można sformułować następująco:
Znaleźć metodę komunikacji pomiędzy A i B, która w warunkach niepewnego kanału komunikacyjnego zapewniłaby obydwu stronom uzgodnienie w skończonym czasie wspólnej wiedzy każdego rzędu
Rozwiązanie W oryginalnej wersji problemu rozwiązanie nie istnieje. Problem dwóch generałów pokazuje, że konieczne jest albo ograniczenie wiedzy do pewnego rzędu, albo przeformułowanie problemu, np. przypisanie do informacji prawdopodobieństwa ich prawdziwości i tolerowanie pewnej niepewności (ustalenie minimalnego prawdopodobieństwa, powyżej którego wiedza nie wymaga weryfikacji).
Rozwiązania Istnieje wiele algorytmów rozwiązujących problem bizantyjskich generałów. Jedynymi z bardziej istotnych są algorytm bizantyjskich generałów wymyślony przez twórców problemu oraz algorytm króla opracowany przez Piotra Bermana i Juana Garaya.
Algorytm bizantyjskich generałów Algorytm ten, aby zmniejszyć wagę głosów zdrajców, przewiduje dodatkowe rundy wysyłania komunikatów. W pierwszej rundzie każdy generał przekazuje pozostałym własną decyzję, w następnych – informuje, czego dowiedział się od pozostałych.