Jelcyn, będący głównym organizatorem i symbolem zwycięskiego oporu przeciwko puczystom, dzięki czemu szybko skupił pełnię władzy w swoich rękach i zmarginalizował Gorbaczowa, dysponował silnym mandatem społecznym, co przełożyło się na większy autorytet niż ówczesny prezydent ZSRR, szczególnie widoczny podczas udaremnienia sierpniowego puczu w 1991. Niedługo później zdelegalizował Komunistyczną Partię Związku Radzieckiego.
8 grudnia 1991 w Wiskulach w Puszczy Białowieskiej zawarł z prezydentami Ukrainy i Białorusi porozumienie o rozwiązaniu Związku Radzieckiego, nazwane później porozumieniem białowieskim. Tego samego dnia powołał Wspólnotę Niepodległych Państw, co zapowiadało rozpad ZSRR.
Pomimo że wówczas znajdował się u szczytu wpływów, radykalne reformy gospodarcze nie przynosiły szybkich efektów, co narażało go na narastającą krytykę. Jednocześnie zaostrzał się konflikt z Radą Najwyższą, sprzeciwiającą się jego polityce gospodarczej i projektowi nowej konstytucji.