Deponent miał obowiązek zwrócić wszelkie nakłady i wydatki poczynione przez przechowawcę na przechowywaną rzecz. Deponent obowiązany był również wynagrodzić wszelkie szkody i straty poniesione przez depozytariusza w związku z przechowywaniem rzeczy (np. koszty leczenia zwierząt zarażonych przez chore zwierzę deponenta).
Szczególne rodzaje depozytu Ponadto prawo rzymskie znało trzy szczególne rodzaje depozytu: depositum necessarium – depozyt konieczny, depositum sequestre – depozyt sekwestrowy oraz depositum irregulare – depozyt nieprawidłowy
Depositum necessarium W depozyt koniecznyzwany również: depositum miserabile oddawano rzeczy z powodu wystąpienia siły wyższej (np. powodzi, pożaru). Znalazłszy się w sytuacji przymusowej, deponent oddawał rzeczy przypadkowej osobie, nie badając czy jest ona godną zaufania. W związku z tym deponent mógł się domagać – gdy nieuczciwy depozytariusz nie chciał rzeczy zwrócić – podwójnej wartości rzeczy (duplum). Była to swego rodzaju kara dla przechowawcy wykorzystującego przymusowe położenie deponenta.