Kiedy wojska alianckie zbliżały się do Paryża w sierpniu 1944 r., Drieu La Rochelle podjął pierwszą próbę samobójczą, biorąc dużą dawkę środków nasennych. Ponownie chciał się zabić w szpitalu, podcinając sobie żyły. Zaprzyjaźnieni z nim pisarze André Malraux i Louis Aragon próbowali umożliwić mu ucieczkę do Szwajcarii lub Hiszpanii, ale Drieu la Rochelle odmówił i ukrył się na prowincji. Ostatecznie 15 marca 1945 r. otruł się środkami nasennymi w amerykańskim szpitalu polowym, nie rozpoznany przez nikogo.
Podsumowanie Pierre Drieu la Rochelle pragnął stworzyć nową ideologiczną syntezę lewicy i prawicy, odrzucającej to, co było – jego zdaniem – „dekadenckie” w nich obu. Wzywał więc np. do zespolenia kapitalizmu i komunizmu, potępiając zarazem ich materializm i kładąc nacisk na bardziej „duchowe” podejście do polityki. Wyznawany przez niego europeizm, a nawet swoisty kosmopolityzm, wynikał w dużej części z jego krytycznego stosunku do nacjonalizmu, w którym widział anachronicznego oraz niebezpiecznego duchowo i politycznie dziedzica XIX-wiecznego materializmu.
Badacze uważają Pierre’a Drieu la Rochelle za najwybitniejszego, obok Roberta Brasillacha, przedstawiciela nurtu tzw. romantyzmu faszystowskiego.