Dobrej budowy nie można odmówić także kości kulszowej, Godefroit ze współpracownikami wspominają o jej stopkowatym zakończeniu dalszym. Podkreślają niezwykłość tej cechy u Lambeosaurinae, aczkolwiek cechą te wyrażone są jeszcze lepiej u hipakrozaura i parazaurolofa.
Kość udowa nie różni się wielkością od piszczeli. Znajduje się na niej bardzo dobrze rozwinięty krętarz mniejszy. Ustępuje mu mniej wydatny krętarz czwarty.
Piszczel, nosząca cnemial crest na jednej piątej swej długości, nie różni się tym wymiarem od kości udowej. Wspomniany grzebień rozwinięty jest w stopniu umiarkowanym.
Leżące w dalszym odcinku kończyny dolnej kości skokowa i piętowa przyłączone są do kości piszczelowej i strzałkowej. Godefroit et al. zwracają uwagę na przechylenie kości skokowej w kierunku bocznym, tak jak u większości hadrozaurów. Jako wyjątki podają tylko charonozaura i parazaurolofa.
Systematyka Nazwa rodzajowa Olorotitan oznacza „olbrzymi łabędź”. Epitet gatunkowy odnosi się z kolei do powiatu Arhara w Rosji. Jako lokalizację typową podano Kundur.