Tytułowe opowiadanie uznał za najbardziej „ekscentryczne”; pozostałe utwory z tomu uznał za posiadające „szarą inwencję i szarą, ale staranną, formę”.
Dla „Echa Warszawskiego" zbiór zrecenzowała Herminia Naglerowa (podpisana jako „J. Stycz.”). Opowiadania z tomu opisała jako okraszone „pogodnym humorem” autora, moderującym lub wyszydzającym różne „niesamowite” pomysły. Tytułowe opowiadanie uznała za „znakomitą satyrę” na odmładzające zabiegi proponowane przez naukowców, a „zemstę genialnego szympansa” za „pomysł kapitalny”.
Dla „Kuriera Warszawskiego” zbiór zrecenzowała Zuzanna Rabska (podpisana jako „Z. R.”); opowiadania ze zbioru uznała za filozoficzne, poruszające tematy „dusz ludzkich i zjawisk”, ale równocześnie z „lekkim dialogiem i świetnym humorem".
Anonimowy recenzent warszawskiego „Kuriera Polskiego” zbiór opisał pozytywnie, pisząc że „mieszczą się [w nim] opowiadania różnego typu: już to groteskowe, już to fantastyczne, już to czysto realistyczne. Mimo że historie te zatrącają o bardzo poważne problematy społeczne, psychologiczne i filozoficzne, we wszystkich przeważa wielka pogoda ducha okraszona żywym i niewymuszonym humorem.