Wojny napoleońskie i wojna turecko-rosyjska Langeron trzykrotnie wpadał w niełaskę Aleksandra I – za pierwszym razem w 1805 roku za nieudane manewry pod Austerlitz. Langeron został zmuszony do dymisji, ale wkrótce został przywrócony do służby.
Brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej (1806–1812). 29 sierpnia 1809 r. rozbił straż przednią armii Wielkiego Wezyra pod Giurgiu. Uczestniczył w blokadzie twierdzy Silistra. Za zwycięstwo pod Derekpoy został 19 września 1810 r. odznaczony Orderem św. Jerzego II klasy. 7 sierpnia 1810 roku został dowódcą 22 dywizji. Dowodził armią mołdawską w czasie choroby i po śmierci generała Nikołaja Michajłowicza Kamieńskiego – do przybycia Kutuzowa. 22 sierpnia został awansowany do stopnia generała i udekorowany Orderem św. Włodzimierza I klasy za bitwę pod Ruse.