W związku z tym Koreańczycy z północy korzystają głównie z publicznego transportu zbiorowego: w Pjongjangu mają do dyspozycji metro, trolejbusy oraz tramwaje, które uruchomiono w dniu 15 kwietnia 1991 r.
W czasie klęski głodu kursowanie tramwajów uległo zakłóceniu z powodu niedoboru elektryczności i braku motorniczych.
14 października 2002 r. fragment trasy linii tramwajowej nr 1, łączącej lewobrzeżną stację kolejową Pjongjang i prawobrzeżną zajezdnię Songyo, został zamknięty z powodu złego stanu mostu nad rzeką Taedong. Tory tramwajowe od mostu do zajezdni zdemontowano we wrześniu 2003 r., a linię nr 1 na tym odcinku zastąpiły trolejbusy (jednak dopiero w 2014 r.). Na lewobrzeżu linia tramwajowa nr 1 kursuje odtąd w skróconym wariancie.
Po likwidacji zajezdni Songsin wybudowano nowy odcinek torów do zajezdni Rangnang i przeniesiono do niej tramwaje dotychczas stacjonujące w Songsin.
Pierwotnie turyści z zagranicy nie mogli uczestniczyć w przejazdach tramwajami, ale współcześnie organizowane są wycieczki, które obejmują możliwość skorzystania z tramwajów (nie można jednak podróżować razem z mieszkańcami Pjongjangu, a jedynie wynająć tramwaj na indywidualny przejazd).