Mikołaja Kopernika. 1945 – utworzono Zjednoczenie Przemysłu Dziewiarsko-Pończoszniczego w Aleksandrowie, które potem, w latach 70., jako Zakłady Przemysłu Pończoszniczego „Sandra”, było największym zakładem przemysłowym w mieście i jednym z największych w tej branży w Polsce. 1945–1947 – powojenne represje i przymusowe wysiedlenie aleksandrowskich Niemców do Niemiec. Aleksandrów Łódzki stał się po raz pierwszy w swojej historii miastem o jednolitej, polskiej, strukturze narodowościowej. 1946 – zniszczony wojną Aleksandrów liczył tylko 6926 mieszkańców. 1951–1953 – zbudowano aleksandrowskie lotnisko, funkcjonujące do pożaru hangaru w 1961 roku. 1959 – powstała kolejna aleksandrowska szkoła podstawowa – nr 4 przy al. Wyzwolenia. 1965 - odsłonięcie pomnika Wojska Polskiego i Armii Czerwonej na placu 22 Lipca (ob. Kościuszki)Dominika Czarnecka "Pomniki Wdzięczności Armii Czerwonej w Polsce Ludowej i w III Rzeczypospolitej" IPN 2015, , str. 382. lata 70. i 80. XX wieku – we wschodniej i południowo-wschodniej części miasta wyrastają osiedla mieszkaniowe z wielkiej płyty im. Bratoszewskiego, Sikorskiego i Słoneczne. 1974 – otwarcie nowoczesnego gmachu Młodzieżowego Domu Kultury przy ul.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Historia Aleksandrowa Łódzkiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.