Nawet partia, której sekretarzem generalnym był Lenin, Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji, nie miała w nazwie określenia „partia komunistyczna”..
Nazwa „socjaldemokracja” wiąże się z powstaniem w 1869 roku Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej (SPR) w Niemczech, która uważała za swoją powinność wprowadzenie ustroju komunistycznegoKarl Kautsky, Zasady socyalizmu [tłumaczenie: Das Erfurter Programm], Londyn 1906. i pozostała pod marksistowskimi wpływami jej założycieli Wilhelma Liebknechta i Augusta Bebela oraz związku zawodowego Powszechnego Niemieckiego Związku Robotniczego. W 1889 wszystkie partie socjaldemokratyczne zrzeszała Międzynarodówka. Kontynuatorka międzynarodowej organizacji socjalistów i anarchistów z 1864 roku (określanych wtedy jako wolnościowych socjalistów). Główną partią, która ukierunkowała inne europejskie partie była właśnie (SPR), to jej członkowie pełnili najważniejsze funkcje w MiędzynarodówceRobert Service Towarzysze Komunizm od początku do upadku. Historia zbrodniczej ideologii, s. 53, Wyd. Znak, Kraków 2008, .. Wiele partii socjalistycznych do końca XIX wieku, posługiwało się wyłącznie tłumaczeniem programu niemieckiej poprzedniczkiSocialdemokratins program 1897 till 1990, pod red.