Onofrio; biskup Strasbourga Luiz de Sousa (22 lipca 1697) – kardynał prezbiter bez tytułu; arcybiskup Lizbony Francisco Antonio de Borja-Centelles y Ponce de León (21 czerwca 1700) – kardynał prezbiter bez tytułu; archidiakon Calatrava
Czterech mianował Innocenty XI, dwóch Innocenty XII, po jednym Klemens IX i Klemens X.
Frakcje w Świętym Kolegium Święte Kolegium było podzielone na cztery stronnictwaPastor, s. 3-4; Sede Vacante 1700; por. Leti, s. 220-224.:
Partia cesarska – reprezentująca interesy cesarza Leopolda I. Spośród obecnych na konklawe kardynałów należeli do niej Medici (lider), Giudice, Lamberg i Grimani; Partia francuska – stronnictwo reprezentujące króla Francji Ludwika XIV: d’Estrées (lider), Forbin de Janson, Coislin, Arquien, Le Camus, Noailles. Kardynał de Bouillon nie był do niej zaliczany (ani do żadnej innej frakcji), gdyż kilka miesięcy wcześniej popadł w niełaskę u króla, który nakazał sekwestrację całego jego majątku we Francji Zelanti (Gorliwi) – stronnictwo kardynałów Innocentego XI i Innocentego XII, głoszące niezależność Kościoła od świeckich wpływów. Było ono najliczniejsze (30 purpuratów), ale nie miało wyraźnego przywódcy i brakowało mu wewnętrznej spójności. Wyróżniano w jego ramach następujące grupy: