W dniach 5–7 września wzięła udział w bitwie pod Borodino.
7 września w całodniowym boju kilkakrotnie atakowała na bagnety rosyjską piechotę, prowadząc walkę ogniową, odpierała kontrataki piechoty oraz szarże kozaków i jegrów konnych. Armia rosyjska cofała się nadal. Maszerująca w ślad za ustępującymi wojskami Kutuzowa, dywizja brała udział w kolejnych bitwach. 29 września walczyła w bitwie pod Czerykowem, a 18 października w bitwie pod Tarutinem. Pod koniec października zreorganizowano w dywizji pułki piechoty. Składały się one od tej chwili z dwóch słabych batalionów piechoty. Liczyły po ok. tysiąca bagnetów.
Wielki odwrót; bitwa nad Berezyną thumb|Bitwa nad Berezyną Na szlaku odwrotu Wielkiej Armii dywizja walczyła 25 października pod Medyną, a 3 listopada pod Wiaźmą. Po drodze odpierała ataki kozaków atamana Płatowa. Wewnątrz czworoboków piechoty maszerowała artyleria. 10 listopada do Smoleńska dotarło już tylko około 1500 żołnierzy piechoty V Korpusu, do Orszy około 1200. Tam dołączyła działająca dotąd samodzielnie 17 Dywizja gen. Dąbrowskiego. Nocą z 26 na 27 listopada dywizja przeprawiła się przez Berezynę po mostach stawianych m.in. przez polskich saperów.