28 listopada rozegrała się tam ostatnia wielka bitwa tej kampanii. W pierwszej fazie dywizje polskie odrzuciły przeciwnika w stronę Borysowa i wzięły licznych jeńców. 16 Dywizja liczyła wtedy ok. 300 bagnetów. Jednak piechota rosyjska wsparta ogniem artylerii wypierała polskie dywizje. Kontratak jazdy (głównie polskiej) powstrzymał rosyjskie natarcie i stworzył warunki do uporządkowanego odwrotu. Dywizja maszerowała przez Oszmianę i Nowe Troki na Olitę. Tu wojska polskie przeprawiły się przez zamarznięty Niemen. Z początkiem grudnia w 16 Dywizji Piechoty było tylko 190 żołnierzy. 11 grudnia ruszono przez Suwałki, Augustów, Rajgród, Szczuczyn i Łomżę do Warszawy. Po drodze dołączyły formowane na Litwie nowe pułki piechoty i jazdy.
Struktura organizacyjna thumb|Trębacze 2 pułku ułanów
dowódca dywizji – gen. Józef Zajączek
Sztab: szef sztabu – płk Weyssenhoff W sztabie pracowało 26 żołnierzy; w tym 20 oficerów.
Oddziały: 1 Brygada Piechoty – gen. Stanisław Mielżyński 3 pułk piechoty 15 pułk piechoty 2 Brygada Piechoty – gen. Franciszek Paszkowski 16 pułk piechoty 18 Brygada Jazdy – gen.