Kamień węgielny pod trzeci z kolei kościół położony został 16 sierpnia 1780 roku. Remontowano go w 1887 z powodu pępnięć w sklepieniach i ścianach. Prace odnowieniowe prowadzone były również po dwóch pożarach – w 1912 i 1972. Remont po pożarze w 1912 roku sprawił, że w kościele dominował kolor złoty i biały. Wykonano wtedy stacje drogi krzyżowej z drewna dębowego, pochodzącego z pobliskich lasów. Pożar w 1972 roku zniszczył niemalże cały kościół. Spalił się dach i wieża, spadły dzwony, częściowo spalona została figura Matki Bożej Lipińskiej. Odnowiony został w nowym stylu, skromniej niż przed pożarem, z wyeksponowaną bardziej figurę. Przy wejściu do kościoła znajduje się kamienne naczynie, na wodę święconą, w kształcie kielicha o wysokości około 1 metra i średnicy ponad 60 centymetrów. Prawdopodobnie naczynie to pochodzi z wcześniejszych lipińskich kościołów.