Na rotmistrza awansował ze starszeństwem z 1 lutego 1916 i 30. lokatą. Od 20 sierpnia 1916 przebywał w szpitalu, a następnie w Kadrze pułku. Od 20 lutego 1917 ponownie dowodził szwadronem na froncie. Od marca 1918 należał do POW w okręgu Kijowskim. Od 1 maja 1918 w szpitalu, a później w Kadrze pułku. Od 20 sierpnia 1918 znów dowodził szwadronem i dywizjonem na froncie.
W Wojsku Polskim od 1 listopada 1918 dowódca Rezerwy Obrony Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Od 24 listopada 1918 dowódca dywizjonu 8 pułku ułanów, a od 21 stycznia do 1 sierpnia 1919 dowódca samodzielnego dywizjonu 8 puł. w Grupie „Wołyń”. 19 stycznia 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918 i zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza oraz przydziałem do 8 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 303.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 349.. Od 1 września 1919 instruktor jazdy konnej w Szkole Oficerów Jazdy w PrzemyśluMSWojsk. (1919) Program szkół fachowego kształcenia oficerów i podoficerów jazdy, Księgarnia Wojskowa, Warszawa, str. 5.. 1 maja 1920 został przydzielony do Grupy Olimpijskiej w Warszawie. Od 12 lipca 1920 dowodził 9 pułkiem ułanów, gdzie wielokrotnie odznaczył się w czasie wojny polsko-bolszewickiej, m.in.