Wkład w rozwój powieści mieli także Henry Fielding, Samuel Richardson, Laurence Sterne i Jean-Jacques Rousseau.
W uznawanym za pierwszą polską powieść utworze Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki Ignacego Krasickiego (wydana 15 marca 1776 r.), widoczny jest związek z artykułami autora wydawanym w Monitorze a także z profilem ideowym gazety i jej publicystyką.
W XVIII w. ustabilizowały się cechy i wyznaczniki decydujące o odrębności gatunku oraz jego pozycji wśród innych. Etapem dojrzałości powieści jako gatunku był wiek XIX, okres powieściopisarstwa realistycznego. Wiek XX w. wiąże się z rozkwitem, a co za tym idzie z rozszerzeniem możliwości rozwojowych gatunku i wchłonięciem elementów strukturalnych nieznanych klasycznej powieści w XIX w.
Elementy powieści Podstawowymi elementami powieści są: wielowątkowa fabuła, obejmująca historie licznych bohaterów i środowisk społecznych, a także świat przedstawiony zgodny z wiedzą autora. Powieść jest najczęściej pisana prozą, a styl narracji jest zależny od autora tekstu. Często spotykanymi formami wypowiedzi w powieściach są m.in. dialogi i mowa zależna, a najpowszechniejszymi sposobami narracji są trzecioosobowa lub pierwszoosobowa.