W 1566 roku założył w Trnawie seminarium duchowne.
Był czołowym przedstawicielem węgierskiej kontrreformacji. W 1555 r. węgierski sejm z jego inicjatywy nakazał wszystkim osiadłym na terenie królestwa anabaptystom (habánom) opuszczenie kraju w ciągu trzydziestu dni.
Został pochowany w bazylice św. Mikołaja w Trnawie, gdzie znajduje się jego renesansowe epitafium.
Dzieła Twórczość naukowa Nicolausa Olahusa ogranicza się do pięciu prac napisanych w łacinie. Dokładny opis państwa węgierskiego, pt. Hungaria (dokończony w 1536) został napisany na polecenie królowej Marii. Praca ta cieszyła się dużą popularnością w kręgach naukowych ówczesnej Europy. Historyczno-geograficzno-etnograficzna monografia jest zbudowana z 19 działów, z czego 8 zostało poświęconych ziemiom, które dzisiaj stanowią część Rumunii. Nicolaus Olahus był pierwszym autorem, który twierdził, że ludność wołoska pochodzi od starożytnych Rzymian. Jego teoria nie znalazła kontynuatorów wśród wołoskich lub mołdawskich historyków. Około 1642 roku kronikarz Grigore Ureche (prawdopodobnie nieznający dzieła Olahusa) stworzył podobną teorię, którą później rozwinęli Miron Costin i Dimitrie Cantemir. Inna praca, pt.